چکیده
ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی به زوجه این اختیار را اعطا کرده است که چنانچه ادامه زندگی زناشویی برای او همراه با عسر و حرج باشد، با مراجعه به دادگاه و اثبات آن، درخواست طلاق کند. اطلاق این ماده به زن این توانایی را می‌دهد که بدون توجه به مبنای ایجاد عسر و حرج، صرفاً با اثبات وجود آن، خود را از قید زوجیت برهاند. زمینه‌سازی برای تبیین مفهوم عسر و حرج، آموزش آن به قضات و نیز به‌کارگیری قضات متخصص (به‌ویژه بانوان قاضی) در دادگاه‌های خانواده، می‌تواند تا حد زیادی مشکلات اجرایی این ماده را مرتفع سازد.
ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی به مرد اختیار مطلق طلاق زن خود را داده است؛ اما درخواست طلاق از سوی زن، دارای محدودیت‌ها و شروطی است که در مواد خاصی از جمله ماده ۱۰۲۹ (غیبت زوج)، ماده ۱۱۲۹ (ترک انفاق) و ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی پیش‌بینی شده است. ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، بدون تقیید به شرط یا حالت خاصی، به زن حق درخواست طلاق از دادگاه را اعطا کرده و معیارِ «عسر و حرج» را به عنوان مبنای رهایی زن از علقه زوجیت قرار داده است.
قدوسی, زهرا و حیدری, حبیبه . (1404). بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان. مطالعات پژوهشی زنان با رویکرد اسلامی, 12(22), 19-42.
MLA
قدوسی, زهرا , و حیدری, حبیبه . "بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان", مطالعات پژوهشی زنان با رویکرد اسلامی, 12, 22, 1404, 19-42.
HARVARD
قدوسی, زهرا, حیدری, حبیبه. (1404). 'بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان', مطالعات پژوهشی زنان با رویکرد اسلامی, 12(22), pp. 19-42.
CHICAGO
زهرا قدوسی و حبیبه حیدری, "بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان," مطالعات پژوهشی زنان با رویکرد اسلامی, 12 22 (1404): 19-42,
VANCOUVER
قدوسی, زهرا, حیدری, حبیبه. بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان. مطالعات پژوهشی زنان با رویکرد اسلامی, 1404; 12(22): 19-42.
)